गुरुभिरपि निषिद्धा तामहं यावदक्ष्णोः
पदमनयमनन्तश्रेयसां सद्म राधाम् ।
तृषितमिव मनो मे प्रेक्षते तन्वि ताव-
द्दिशि दिशि विहरन्तीं श्यामलां शालभञ्जीम् ॥
gurubhir api niṣiddhā tām ahaṁ yāvad akṣṇoḥ
padam anayam ananta-śreyasāṁ sadma rādhām |
tṛṣitam iva mano me prekṣate tanvi tāvad
diśi diśi viharantīṁ śyāmalāṁ śālabhañjīm ||
(Ujjvala-nīlamaṇi: 14.27)
“[A gopī newly arrived near Vṛṣabhānupura:]
O slender one [i.e., O Sakhī],
Although forbidden by elders,
Ever since I brought that Abode of infinite virtue,
Rādhā,
Onto the path of my eyes,
My mind,
As though thirsty,
Sees a sporting swarthy figure
In every direction.”