हिही गङ्गे गोदावरि शबलि कालिन्दि धवले
हिही धूम्रे तुङ्गि भ्रमरि यमुने हंसि कमले ।
हिही रम्भे चम्पे करिणि हरिणीति व्रजविधु-
र्मुहुर्नामग्राहं निखिलसुरभीराह्वयदसौ ॥
न्यस्ताङ्गः प्रपदोपरि प्रघटयन्जानुद्वये दोहनीं
काश्चिद्दोग्धि पयः स्वयं त्वथ पराः स्वैर्दोहयत्युन्मुखीः ।
अन्याः पाययति स्वतर्णकगणान्कण्डूयनैः प्रीणय-
न्नित्थं नन्दसुतः प्रगे स्वसुरभीरानन्दयन्नन्दति ॥
hihī gaṅge godāvari śabali kālindi dhavale
hihī dhūmre tuṅgi bhramari yamune haṁsi kamale |
hihī rambhe campe kariṇi hariṇīti vraja-vidhur
muhur nāma-grāhaṁ nikhila-surabhīr āhvayad asau ||
nyastāṅgaḥ prapadopari praghaṭayan jānu-dvaye dohanīṁ
kāścid dogdhi payaḥ svayaṁ tv atha parāḥ svair dohayaty unmukhīḥ |
anyāḥ pāyayati sva-tarṇaka-gaṇān kaṇḍūyanaiḥ prīṇayann
itthaṁ nanda-sutaḥ prage sva-surabhīr ānandayan nandati ||
(Govinda-līlāmṛta: 2.40–41)
“‘Hihī, Gaṅge!
Godāvari! Śabali! Kālindi! Dhavale!
Hihī, Dhūmre! Tuṅgi! Bhramari! Yamune! Haṁsi! Kamale!
Hihī, Rambhe! Campe! Kariṇi! Harini!’
Repeatedly taking their names in this way,
The Moon of Vraja calls all the cows.
Placing his body [weight] over the tips of his toes
And setting a milk vessel between his knees,
He personally milks some of the cows himself
And has other eager ones milked by his companions.
He pleases others by scratching [them]
And has their calves drink [their] milk.
In this way delighting his cows,
The Son of Nanda delights in the morning.”