रसो वै सः, रसं ह्येवायं लब्ध्वानन्दी भवति, एष ह्येवानन्दयाति ।
raso vai saḥ, rasaṁ hy evāyaṁ labdhvānandī bhavati |
(Taittirīya Upaniṣad: 2.7.1)
‘He [i.e., Brahman] is indeed rasa, since upon attaining this rasa specifically [viz., Brahman], one becomes blissful.”