Sūkti Sudhākara

yato yato niścarati manaś cañcalam asthiram

yato yato niścarati manaś cañcalam asthiram |
tatas tato niyamyaitad ātmany eva vaśaṁ nayet ||
(Śrīmad Bhagavad-gītā: 6.26)

“Restraining [i.e., withdrawing] the restless, unsteady mind from wherever it wanders, one should bring it under control within the self.”

Read on →

bhavatām api bhūyān me yadi śraddadhate vacaḥ

bhavatām api bhūyān me yadi śraddadhate vacaḥ |
vaiśāradī dhīḥ śraddhātaḥ strī-bālānāṁ ca me yathā ||
(Śrīmad Bhāgavatam: 7.7.17)

“[Prahlāda Mahārāja to his classmates:] If you have śraddhā in my words, then by virtue of that śraddhā may you all too become adept in mind, just as women and children, as well as I, have so become.”

Read on →

samprārthanātmikā dainya-bodhikā lālasāmayī

samprārthanātmikā dainya-bodhikā lālasāmayī |
ity ādir vividhā dhīraiḥ kṛṣṇe vijñaptir īritā ||
(Bhakti-rasāmṛta-sindhu: 1.2.152)

“An address to Kṛṣṇa is said to be of various types by the wise, beginning with [an address] consisting of an entreaty, [an address] expressive of humility, and [an address] made up of longing.”

Read on →

karma-kartari karma-vad ātmapadādi

karma-kartari karma-vad ātmapadādi |
(Hari-nāmāmṛta-vyākaraṇa: 940)

“In karma-kartari [prayoga], [the verb] takes ātmapada [endings] and so on just as in karma [i.e., in karmaṇi prayoga].”

Read on →

kriyamāṇas tu yat karma svayaṁ siddhaṁ pratīyate

kriyamāṇas tu yat karma svayaṁ siddhaṁ pratīyate |
atyanta-sukaratvena karma-karteti tad viduḥ ||
(Vṛtti on Hari-nāmāmṛta-vyākaraṇa: 939)

“That karma which, although being done [by a kartā], seems to be self-accomplished because of its being very easy to be done is known as a karma-kartā [i.e., a karma which is figuratively said to be a kartā, e.g., saying, ‘The cooking is done quickly’].”

Read on →

divi vā bhuvi vā mamāstu vāso

divi vā bhuvi vā mamāstu vāso
narake vā narakāntaka prakāmam |
avadhīrita-śāradāravindau
caraṇau te maraṇe’pi cintayāmi ||
(Mukunda-mālā-stotram: 8; cited in Bhakti-rasāmṛta-sindhu: 2.5.29)

“O Destroyer of Naraka! Let my residence be in the sky [i.e., Svarga], or on earth, or in Naraka, as so willed. Even at death, I shall think of your feet, by which [even] autumnal lotuses are surpassed.”

Read on →

Scroll to Top