ananya-mamatā viṣṇau mamatā prema-saṅgatā
ananya-mamatā viṣṇau mamatā prema-saṅgatā |
bhaktir ity ucyate bhīṣma-prahlādoddhava-nāradaiḥ ||
(Nārada Pañcarātra; cited Hari-bhakti-vilāsa: 11.382; Bhakti-rasāmṛta-sindhu: 1.4.2; Caitanya-caritāmṛta: 2.23.8)
“Bhakti dedicated to Viṣṇu that is filled with mamatā [for him] and free from any other mamatā [i.e., loving attachment, lit., ‘my-ness,’ for anyone or anything else] is called prema by Bhīṣma, Prahlāda, Uddhava, and Nārada.”