na tat-parasya saṁdadhyāt
na tat-parasya saṁdadhyāt pratikūlaṁ yadātmanaḥ |
saṁgraheṇaiṣa dharmaḥ syāt kāmād anyaḥ pravartate ||
(Mahābhārata: 5.39.57; 13.114.8)
“That which is objectionable to one’s self should not be done to others. This, in summary, is dharma. Behavior contrary to this arises from kāma [i.e., selfish desire].”