yad yad iṣṭatamaṁ loke yac cātipriyam ātmanaḥ
yad yad iṣṭatamaṁ loke yac cātipriyam ātmanaḥ |
tat tan nivedayen mahyaṁ tad ānantyāya kalpate ||
(Śrīmad Bhāgavatam: 11.11.41; cited in Hari-bhakti-vilāsa: 8.119, 10.513, Bhakti-rasāmṛta-sindhu: 1.2.199, Bhakti Sandarbha: 295)
“[Bhagavān Śrī Kṛṣṇa:] Whatever is most desired in the world and whatever is most dear to oneself—offer that to me. This leads to the infinite.”