यथा च तत्र तत्कालं भक्तेर्योग्यं न सत्फलम् ।
सञ्जातमिति तच्छुद्धभक्तिमद्भिर्विनिन्द्यते ॥
yathā ca tatra tat-kālaṁ bhakter yogyaṁ na sat-phalam |
sañjātam iti tac chuddha-bhaktimadbhir vinindyate ||
(Bṛhad Bhāgavatāmṛta: 2.4.222)
“Furthermore, since the real result befitting of bhakti is not produced at that time in that case [i.e., in an instance of desirous (sakāma) bhakti], that is condemned by those endowed with pure bhakti.”